![]() |
ALGUNHAS DAS CANCIÓNS CANTADAS POLO CORO
ZECA AFONSO DAS VOCES VULGARES
LETRAS COMPOSTAS POLO CORO ZECA AFONSO DAS VOCES VULGARES
Nos somos a onda que racha a pena,
|
NUNCA MAIS
Días negros |
Vir galegas |
NOCHE DE PAZ
Noche de paz noche de Irak Tres asesinos se reunirán En las Azores y decidirán Llevar a Bagdad la feliz navidad Mátame al niño en Nablus Mata a José mister Bush
Noche de paz noche de Irak El fürercito cantando está En las Azores con Bush y Antonia La Trinidad dirá a quien hay quematar Mátame al viejo en Tikrit Mata a la anciana Tony
Noche de paz noche de Irak La biblioteca habrá que quemar Tanta cultura no es buena
|
¿Quién es la tal Babilonia? Los preventivos de Bush Petróleo al Niño Jesús Noche de paz noche de Irak Con Sadam tantos no morían A cañonazos mata moscas Buhs Lo hace todo por amor a Jesús A bombazos ya Tony Blair Trae democracia a Belén Noche de paz noche de Irak Los tres reyes se marcharán Con el petróleo y tras sí dejarán Muerte odio y destrucción total Por dinero podrían a Jesús Otra vez clavarlo en una cruz
|
MUJERES EN EL CIELO
|
|
DAS SUFRAXISTAS Á SOLDADO ENGLAND
igualdade pra votar esta vida vai mudar nen se recoñecerá Encheremos esta terra de tenrura e de paz outra forma de viver na historia vai entrar non o vin, non o vin sabes ti, non o vin rematei facendo o que eles xa facían ben sin min dime ti, dime ti se pra iso cheguei aquí para ser o que son eles da cociña non saín As feministas berraron xa todos somos iguais acabamos torturando e matando no Irak Quen mais ama a libertade é quen non a disfrutou nos viñamos a traela e mira ti no que quedou Dime ti, dime ti se pra isto cheguei aqui todo o bo que nós tiñamos morre así, morreu aquí Vai sin min, vai sin min vai sin min, vai sin min para chegar o inferno do home é mellor xa nen saír |
sempre me terás aquí mais pra ser homes sen rabo esquécete de min Limpas tiñamos de sangue as mulleres nosas mans parimos a humanidade que de nós se esquecerá O mundo que enxendramos contra nós se rebelou os peitos que amamantamos leite negra para elas foi Non é así, vai sin min vai sin min, eu quedo aquí pra facer esta viaxe é mellor xa nen sair Vai sin min, vai sin min iso faralo sin min si era só mudar verdugos esquécete de min Vai sin min, vai sin min alónxate xa de min para ser un polícia eu non viñen até aqué Non é así, non é así sabes ben que non é así para ser un militar eu non cheguei até aquí Vai sin min... |
¿QUEN NOS SALVARÁ DE CLASE MEDIA?
Mira ti que ven vestidiños van de Adolfo Domínguez e algún de Zara Todo popular ¡Que vulgaridade! país semanal e escoitar so jazz Viaxan a destiños sempre especiais os sábados cean só vexetais Pero un cocido clandestino vai hipócritas son desde a súa nai Cando estudiaron na universidade todos fixeron cousas radicais Camas para tres e política drogas rock and roll de Chomsky a falar Vinde todos xa de eles a rir parellas de feito e bodas civís Que aburrimento tanto fantasma coa súa idiotez a jam sessións van E ao cine-club e as conferencias veñen os Lutiers e eles cola fan |
Que anarquistas son Bloque ou PSOE as cousas a modo sempre saen ben Modificar si pero rachar non nen o desorden nen revolución Despois hai que seriedade tomar un traballo bo ser xa sociedade Que "japis" que son mira ti que ben beben Absolut cheiro a Kalvin Kleim Non cren en Deus só no mercado na visa tamén e no diseño Como viven ben para que cambear o que viva mal é un asocial Para se integrar algo hai que tragar baixa os pantalóns democraci¡ay! Cando teñamos nos todo o poder xa veredes si ides cheirar ben A campo fresco a traballo honrado e a mans limpas e a pobo amado
|
EL ADIOS DE ETHEL ROSENBERG A SUS HIJOS
Verdes serán hijos míos, las praderas sobre mi, viviremos el mañana, moriremos sin morir
Toda la tierra es vuestra, toda la vida también, la lucha que os aguarda ha de inundarla de miel
No hay soledad, hijos míos, si siempre juntos estáis. Los justos y generosos vais a vencer al final
Luchad, siempre hijos míos, por el bien de los demás así será nuestra muerte semilla de igualdad
Por nosotros no lloréis, morimos con dignidad . Sabemos que en el futuro nuestra lucha seguirá |
Padres siempre tendréis, sois hijos de la humanidad. Luchad por un mundo nuevo, juntos lo habréis de lograr.
Y huérfanos, hijos míos, nunca os habréis de sentir. Sois los hijos del viento sabed que no temo morir.
Inocentes somos, hijos. Es la absoluta verdad. Son sólo viles mentiras por lo que nos matarán
No somos mártires, hijos, ni tampoco héroes ¡Somos aún tan jóvenes! quiero vida no muerte
El mundo sobre mi tumba alegre y verde será. Jamás os rindáis, mis hijos, muero por la libertad |
Foi onte cando íbamos nos Hoxe son eles os que aquí veñen Chora na foto o pai de Ferrol Chora no Zaire quen eles teñen Zumbe que zumbe zumbe na gaita Zumbe que zumbe zumbe na gaita Veñen de lonxe queremos-los Aquí collemos blancos e negros Na miña casa vive un polaco A miña comida faina un chinés A miña mesa é a ONU dos risos Toleo se escoito eu a Sezen Témo-lo témo-lo témo-lo mundo Témo-la témo-la témo-la terra Témo-los mares témo-los ríos No corazón non hai fronteiras Nunca vin liñas separar montes Nen sangue que non fose vermella A nosa patria é todo mundo Só os egoístas sobran en ela Zumbe que zumbe zumbe na gaita Zumbe que zumbe zumbe na gaita Veñen de lonxe queremos-los Aquí collemos blancos e negros O seu avó traballou en Cuba A súa nai limpou en Zurich E el agora é un racista Viaxa só por pracer a París Témo-lo témo-lo témo-lo mundo Témo-la témo-la témo-la terra Témo-los mares témo-los ríos No corazón non hai fronteiras Zumbe que zumbe zumbe na gaita Zumbe que zumbe zumbe na gaita Veñen de lonxe queremos-los Aquí collemos blancos e negros |
IGNORAS OS MEUS SOÑOS E DICES QUE ME AMAS
Se todo che Se a tua patria Nos ou eles |
Se non loitas Esquéceme Sen ti non podo |
|---|
Por un euro en mi coche te llevo Por dos euros mis apuntes te dejo Por tres euros con mi madre te acuestas Por diez céntimos mi alma yo te vendo Por diez céntimos mi alma yo te vendo Dime como pudimos llegar a esto En que sueño la vida nos confundió ¿Quién amamantó a estas alimañas Quién engendró esta horrible mutación Con frío monedero por corazón? Siempre hubo banqueros y rastreros Que venderían el azul de los cielos Que te cobrarían la luz del sol Y pondrían precio a los vientos Y subastarían tus sentimientos Pero siempre frente a ellos alguien hubo Que su odiosa condición les recordó Y que supo por todos reprocharles Su enfermiza insistencia por comprarnos Y vendernos y siempre querer jodernos ESTRIBILLO Esas odiosas hienas sin sueños Usureros de avaricia ciegos Que convierten la amistad en moneda Y las risas de los niños en tarjetas |
Quemadles los coches, cagadles en los Apuntes Escupidles en la cara Odiadlos Negadles la mirada y la palabra Insultadlos, despreciadlos Acorraladlos No les deis treguas, nunca jamás. Echadlos. Echadlos, Echadlos, Echadlos, Echadlos Pobres son porque siempre piden más Helados tiburones sin sangre Mendigos de moneda y timbre Cerdos al portador de un cheque Carnudos de cajeros infieles Proxenetas de bajo interés Nada tendrán verdadero jamás Porque en las cloacas de las ratas Nunca quiso abrir sus alas la bondad Solo encontrarán vampiros como ellos Y muertos de billetes podridos ESTRIBILLO Quemadles los coches, cagadles en los Apuntes Escupidles en la cara Odiadlos Negadles la mirada y la palabra Insultadlos, despreciadlos Acorraladlos No les deis treguas, nunca jamás. Echadlos. Echadlos, Echadlos, Echadlos, Echadlos
|
|---|
Decíde-me ondas que nos escoitou Calade laios de sal e mar Aos heróis hoxe imos honrar Calade laios de sal e mar Aos heróis hoxe imos honrar Os cormoráns nas pólas recordarán Daquela guerra o dor non esquecerán Lorca xanela de chuvia De nardos negros a ría Barcos de marfín e vida Piano e vida Lorca xanela de chuvia De nardos negros a ría Barcos de marfín e vida Son e vida Coas mans de buxo o vento saudará Doce canción que curas a ferida Dille ás guitarras que non me rendín Amigo ti dille que eu non fuxín Adagios de vitória no violín O belo soño arde aínda en min |
Na illa de San Simón as penas choran Lorca xanela de chuvia De nardos negros a ría Barcos de marfín e vida Piano e vida Lorca xanela de chuvia De nardos negros a ría Barcos de marfín e vida Son e vida Setembro que me trouxeche a San Simón Que non me esquezan “as ondas que grande son” Dille aos amigos todo o que sentín E ao inimigo dille que ao fin vencín Dille aos amigos todo o que sentín E ao inimigo dille que ao fin vencín |
|---|
Franco lo cría y el pueblo lo tragó Con democracia o con opresión La monarquía se buscó el garbanzo Rompompón romponpon... Es navidad y la niña nació Ya había pocos y nació Leonor Aquí del pueblo ya come todo dios Come el obispo, Fidalgo, y Rajoy Ropopom.... Ahora sabemos: Darwin se equivocó El español inventa la involución Los abuelos logran echar al Borbón Y los nietos vuelven a pagarle el sueldo Ropom.... En el pesebre mira cuantos están Los que viven del pueblo son cada vez más |
Políticos, curas, sindicalistas Rompom... Mira el Belén de esa prima España Chupa el sociata, el excomunista Chupa el franquista y hasta Quintana La Iglesia, militares y la pasma Rompompom... Y ahora dime si existe un Dios Como permite que haya tanto ladrón Y de los que pagan a tanto cabrón Nunca se acuerda ni nunca los ayudó Rompompom... Yo pretendía ofrecerle al pueblo Lo que llevaba en mi rojo zurrón Más sabes que una preventiva acción Me eliminó, me asesinó, y me mató Rompompom... |
|---|
GRÀNDOLA, VILA MORENA TERRA DE FRATERNIDADE O POVO É QUEM MAIS ORDENA DENTRO DE TI, Ó CIDADE DENTRO DE TI, Ó CIDADE O POVO É QUEM MAIS ORDENA TERRA DE FRATERNIDADE GRÂNDOLA, VILA MORENA EM CADA ESQUINA UM AMIGO EM CADA ROSTRO IGUALDADE GRÂNDOLA, VILA MORENA TERRA DE FRATERNIDADE
|
TERRA DA FRATERNIDADE GRÂNDOLA, VILA MORENA EM CADA ROSTRO IGUALDADE O POVO É QUEM MAIS ORDENA À SOMBRA DUMA AZINHEIRA QUE JÁ NAO SABIA A IDADE JUREI TER POR COMPANHEIRA GRÂNDOLA A TUA VONTADE GRÂNDOLA A TUA VONTADE JUREI TER POR COMPANHEIRA À SOMBRA DUMA AZINHEIRA QUE JÁ NAO SABIA A IDADE
|
V A L E N T Í N
No valentín |
Abelardito está loco |
Harto ya de estar harto, ya me cansé |
Y para no olvidarme de lo que fui, |
L'ESTACA
L'AVI SISET EM PARLAVA |
QUE A COPS LA FORÇA M'OBLIDA. |
Naciste sobre un sucio trapo en tu casa, una fabela de brasil Creciste viendo la droga en la plaza, el pegamento no dio tregua Tus sueños tenían forma de balón Viviste teniendo sólo una alegría, el mundial que gano Brasil Tus sueños tenían forma de balón Moriste a esa hora en que los gallos hacían de despertador Tus sueños tenían forma de balón Naceu em um pano sujo na sua casa numa favela do brasil Teus sonhos tinhamde forma de balâo. Tus sueños tenían forma de balón |
BELLA CIAO
Una mattina mi sono svegliato, |
4. Mi seppellisci lassù in montagna |