"Viaxe ao país das nubes": nuevos poemas de Manolo Pipas

Ver libro de Pipas "Marzo, abril e outros naufraxios"

compañeiro
dos versos
das loitas
e da nai terra
aki sigo fiando palabras
unha aperta

as comunidades

el maiz da identidad
y es nuestro faro
el maiz compañero
de destino

de puro ocre os camiños
ocres as casas de adove
ocres ollos dos meniños

soños ocres dos plantons
ocre pasado e futuro
ocres ocres corazons

fio a fio
as compas entrelazan
e van nacendo
eses lindos textiles

e como os fios
os escuros e longos cabelos
tamen se entrelazan
e van nacendo as trenzas

2-05

unha
ou duas trenzas
e as veces
entrelazadas con fitas
pero este pais
segue mal trenzado

2-05

vou agarrar un bus
camiño de aloapam
e as fotos de leonor
ensino a adelfa
que se quedou na aldea
sen poder cruzar o charco

la hecho mucho de menos
mi corasonsito está bien triste

oaxaca 2-05

lembro os versos
de angel gonzalez
na voz de pedro guerra
como llevaba trenza
la llamabamos trencita
como llevaba trensa
la llamabamos trensita

2-05

en aloapam dorotea
foi a miña anfitriona
e varios dias
eu espertaba coa musica
das palmadas en vertical
sobre a masa do cereal
que lle daban forma
a unha nova tortilla

2-05

na cancha do recreo
baixo un tremendo sol
xogan o baloncesto
nunha canasta dous balons
e na outra tres
rapazas e rapaces non compiten
so disfrutan do xogo

sanis aloapam 2-05

saio do camiño
para que pasen catro vacas
e unha delas parase
e ollame fixamente
tamen ela sabe
que son un güero

2-05

pido permiso
para facerlle
unha foto a perla
a curman de leonor
e a nai decide
peiteala un pouco
pero alguns cabelos
se resisten

2-05

no encino de aloapam
á beira do barranco
a cativa columpiase
coa sua playera do cipo
na corda de ir por leña
tamen o cipo se columpia
a beira doutro barranco

2-05

as casas de adove
son quentes no inverno
e frescas no veran
as casas de adove
forman parte da paisaxe
son ocres como a terra

2-05

a outra perla
a neta de dorotea
fago un dragonciño de papel
o dia seguinte levao a escola
e no recreo xa me asaltan
ducias de chiquitos e cativas
para que lles faga dragonciños

2-05

o silencio
dunha tumba
faise ainda
mais silencio
cando con coidado
agarro
un posible
pequeno
oso humano

aloapam 2-05

a miña pequena
mochila verdinegra
logo de varios dias
ainda cheira
a fume de comal
e tortillas

oaxaca 2-05

estudar a telesecundaria
costalle a estas rapazas
un fermoso e duro paseo
duas horas e media de ida
e outras tantas de volta
nos camiños de puro ocre
estes dous unifomes
semellan dous fantasmas

nuyoo 2-05

no ceo pasan unhas nubes
e as chiquitas xogan adiviñar
as posibles e imposibles formas
dos cambiantes brancos entre azuis
unha cancha de beisbol
o milenario arbol de el tule
o mapa do pais do norte
unha estela de monte alban

yucuhiti 2-05

nunha cociña feita con canas
a beira dun barranco
amasa unha compañeira
sobre a pedra do metate
as futuras tortillas
no triste museo da capital
vin hai uns dias
outro negro metate
de mais de mil anos
case igual a este

plan 2-05