Editorial da Xornada

01/04/07

Na recente crise desatada pola detención de 15 militares británicos a mans de Irán, hai varios sinais que apuntan a unha intencionada e perigosa escalada da tensión que tería como obxectivo illar ao réxime iraní. Nestes últimos días, a televisión estatal de Irán Al Alam divulgou os testemuños de dous dos detidos nos cales admitiron entrar en augas territoriales iraníes sen autorización, confesións que desmenten as afirmacións de Londres de que os seus mariños realizaban unha misión de patrullaje en augas territoriales de Irak.

Respecto diso, a actitude do primeiro ministro británico, Tony Blair, foi a de descualificar as confesións e advertir que Irán podería "enfrontar un illamento crecente". Con anterioridad, o mandatario dixo que había que "acentuar a presión" sobre Irán, á vez que anunciou que había "toda unha serie de medidas" que o seu goberno podería adoptar, o que podería interpretarse como unha velada ameaza militar.

Neste contexto, tal parece que Estados Unidos e os seus aliados estanse aproveitando do incidente, que normalmente resolveríase pola vía diplomática, para mover as súas fichas con miras a unha intervención militar.

No plano diplomático, Blair conxelou a relación bilateral con Irán e conseguíu que o Consello de Seguridade da ONU aprobase unha declaración na cal se aboga pola liberación dos mariños pero sen aclarar se violaron a integridad territorial de Irán. Ademais, Gran Bretaña tamén obtivo o respaldo da Unión Europea, que asegurou que os militares foron detidos en augas iraquíes.

Máis perigosos aínda son os indicios que apuntan a unha posible intervención castrense. Fontes de intelixencia de Rusia denunciaron que Estados Unidos incrementou a súa actividade militar na fronteira entre Irak e Irán. Adicionalmente, medios de prensa estadunidenses informaron que Washington xa conta cunha forza de ataque na rexión case similar á que tiña xusto antes de invadir Irak, en 2003, e outras versións de prensa sinalan que Israel prepárase para destruír as instalacións nucleares iraníes, tal e como o fixo a súa forza aérea en 1981 coas iraquíes de Osirak. Iso sen mencionar que o presidente George W. Bush declarou que no caso do programa nuclear iraní, a súa administración non descarta ningunha opción, incluída a militar.

Deste xeito, perfílase un escenario para iniciar unha guerra contra Irán, decisión que segundo moitos analistas constituiría unha "fuga cara a adiante" para Bush, entrampado nos conflitos de Irak e Afganistán. Pero se trata dunha espada de dúas filos, xa que unha intervención en Irán, veciño de Irak e Afganistán, podería derivar nun incremento da resistencia iraquí e dar un impulso inesperado aos remanentes talibanes, o que sumiría á rexión nun clima de sangue e lume. Así, os próximos días serán vitais para determinar se esta crise resólvese pacíficamente ou o mundo enteiro mergúllase nun conflito de impredicibles consecuencias.